Zastanawialiście się kiedyś, skąd wzięło się to przekonanie, że prawdziwa miłość zdarza się tylko raz? Że jeśli już kiedyś kochaliśmy tak „naprawdę”, to później to już tylko namiastki? Słyszeliście to w piosenkach i wierszach. Ale to też niebezpieczny mit, który potrafi zabetonować nam serce na lata. Bo przecież jeśli ta pierwsza była taka wielka, to każdy kolejny związek z góry przegrywa w porównaniach. A my sami rezygnujemy z szansy na coś żywego i prawdziwego tu i teraz.

TEKST: Anna Skoczek, Violetta Nowacka
ZDJĘCIE: Pixabay

Statystyka kontra romantyzm

Są nas miliardy na planecie. Serio wierzymy, że pasuje do nas tylko jeden jedyny egzemplarz? Statystycznie to kpina. A duchowo? To byłoby okrutne – jeden strzał i do końca życia kara?Nie kupuję tego. Nie chcę, żeby ktokolwiek z Was to kupował. Bo to kradnie nadzieję. A my mamy prawo do miłości w każdym wieku, w każdej odsłonie. Nawet tej pierwszej – po sześćdziesiątce.

Pułapka idealizacji

Ta „pierwsza” miłość jest wyjątkowa – bo pierwsza. Biologia robi swoje. Hormony, dopamina, serotonina – to prawdziwy chemiczny haj. Wtedy wszystko smakuje intensywniej. Ale to nie znaczy, że było prawdziwsze od każdej późniejszej.Problem w tym, że lubimy ją idealizować. Przez lata robimy z niej pomnik, złotą klatkę dla naszego serca. Bo nikt nie będzie tak wspaniały, jak nasze wspomnienia. A prawdziwe życie płynie obok.

Dlaczego w to wierzymy?

To też trochę wygodne. Bo jeśli ta jedyna szansa była już kiedyś i ją straciliśmy – to zwalnia z odpowiedzialności. Nie musimy się starać, otwierać, ryzykować kolejnego zranienia.Ale miłość nie jest tylko prezentem od losu. Jest też decyzją. Pracą. Wyborem. I tak – może wymagać odwagi.

Nowa miłość, nowe ja

Każda kolejna miłość jest inna. I to jest piękne. Inaczej kochasz w wieku 20 lat, inaczej w 40, inaczej w 70. Bo Ty jesteś inny. Twoje doświadczenia, rany, mądrość – to wszystko buduje nową jakość.Nie musimy być tacy sami, żeby być razem. Nie musimy powtarzać scenariuszy z dawnych lat. Mamy prawo do miłości takiej, jaka pasuje nam dziś.

Podsumowanie – manifest

Nie wierzmy w przekleństwo jednej miłości. Nie skazujmy się na samotność z powodu mitu. Bo kochać można wiele razy – jeśli tylko pozwolimy sobie znów otworzyć drzwi.Więc jeśli coś w Was poruszyło – pogadajcie o tym z kimś. Podajcie dalej. Zaproście ludzi do rozmowy. Bo o to w tym wszystkim chodzi – żeby się nie bać czułości.A jeśli chcecie więcej – wpadajcie do naszego podcastu. Tam zawsze jest miejsce na rozmowę.

Artykuł powstał na podstawie odcinka podcastu Przypadki miłosne pt. „Stara milość nie rdzewieje”, słuchaj tu :https://open.spotify.com/episode/5u2UEDvFH4lksBu7AZ66cn?si=qjJDG6bgSCWbmcZ79_GBQw

Podcast dostępny jest na największych platformach streamingowych. Zachęcamy do słuchania, pozostawiania komentarzy i subskrybowania kolejnych odcinków.